Category

Geen categorie

Overweging Beloken Pasen door pastor Wim van Reen:

By | Geen categorie | No Comments

Een jong gezin heeft jarenlang geprobeerd een bedrijf op te bouwen. Ze hadden veel rode cijfers gehad. De ommekeer kwam en daarmee de hoop op goede tijden. Het was een paasgevoel. Korte tijd later werd bij de jonge moeder borstkanker geconstateerd. Het paasgevoel verdwijnt, de luiken voor hun hart slaan dicht. Bange vragen klinken: hoe erg is het? Hoelang heb ik nog?

We waren opgetogen dat in korte tijd verschillende vaccins ontwikkeld werden tegen het virus. Inmiddels begint her en der toch onzekerheid te knagen, ontstaat er ongerustheid over mogelijke bijwerkingen. Hoe euforie kan omdraaien naar twijfel en angst.

U kunt misschien ervaringen ernaast leggen, die in de buurt komen van hoe een paasgevoel ontstaat en hoe dat gevoel kan verdwijnen en het hart weer op slot gaat. In onze liturgie maken we iets soortgelijks mee. Vorige week was het Pasen: het graf ging open. En vandaag zijn de luiken weer dicht. Beloken Pasen.

De leerlingen zitten bang bij elkaar en Thomas de twijfelaar gelooft niet dat Jezus verrezen is. Hij wil het zelf zien. Hij wil geen sprookjes horen, maar bewijzen zien. Dan staat Jezus plots tussen zijn vrienden. Jezus ziet hun wanhoop, hun angst, hun ongerustheid.

Daarmee kun je Gods opdracht onmogelijk uitvoeren. Daar heb je vertrouwen en vrede van hart voor nodig. Je moet blijmoedig de jas kunnen aantrekken om naar buiten te gaan. Wie ongerust is kan wel over vrede spreken, maar niet laten voelen. En dus zijn Jezus eerste woorden: Vrede zij met U.

Jezus richt zich tot Thomas. Ook hij moet vrede in zichzelf vinden. De onrust van het niet-zeker-weten mag hij loslaten. Ook hij moet Gods werk gaan doen. De vrienden mogen van geluk spreken. Zij hebben Jezus Gods werk zien doen. Jezus over al die generaties die nog komen, die Hem niet hebben gezien, en toch zullen geloven.

Wie Gods werk wil doen en ten prooi valt aan twijfel, angst, onzekerheid, kan over God vertellen, maar zal de vrede van God niet overdragen. Dan wordt de boodschap droge informatie die nauwelijks inspireert.

Jezus wil zijn vrienden van harte met een gerust gemoed en met een goede geest uitzenden op weg met het verhaal van het goede leven. Je kunt alleen op weg gaan als je de heilige geest in je rugzak hebt. Dus ademt Jezus over zijn leerlingen en worden zij overgoten met de vrede en de kracht van de Heilige Geest.

Ze zullen onderweg nog bange momenten meemaken, maar ze zullen hen niet meer doen stoppen. De heilige Geest zal hen telkens kracht geven, om een volgende stap te zetten.

De heilige geest, zal de vrienden van Jezus vertrouwen geven, zal hen zekerheid van hart schenken. Hun bange hart kan tot rust komen. Ze zullen de boodschap weer leren verstaan zoals die bedoeld was. Het gordijn van ongeloof, twijfel en onzekerheid wordt weggenomen.

Jezus zendt hen uit om de harten van mensen te genezen, om ook die harten tot rust te brengen. Daarvoor is nodig dat zonden worden vergeven. Zonde is meer dan een rolletje pepermunt meenemen zonder af te rekenen. Zonde is alles wat het zicht op Gods weg belemmert, alles wat het gaan van zijn weg blokkeert. In het begin van de viering zeiden we al:

Ook wij kennen Gods opdracht, hij zit in ons hoofd. Maar al te vaak niet in onze handen. Onze ogen worden er soms blind voor en we spreken de harde taal van de wereld. We weten dat we tekort kunnen schieten in aandacht voor elkaar.

Als ons zulke zonden vergeven worden, en wij vrijgemaakt worden van onze schaamte over ons gedrag en vrijgemaakt van onze schuld die we hebben opgebouwd, dan kan ons hart weer open gaan. God neemt het oordeel en de schaamte bij ons weg. Er ontstaat ruimte in ons hart voor zijn vrede en dan kunnen ook wij Gods werk weer doen.

We kunnen een paasgevoel hebben en ons paasgevoel weer kwijtraken. Van Pasen naar beloken Pasen. We hebben onze eigen kleine en grote ervaringen hoe euforie kan veranderen in verslagenheid. In die verslagenheid staat Jezus voor ons en zegt: Vrede zij U. Het kan het begin zijn van het hervinden van vertrouwen en vrede in ons hart.

Op de een of andere manier hebben de christenen van het prille begin vrede van God in hun hart gevonden, hebben zij bij zichzelf en bij anderen kans gezien om schoon schip te maken, hebben zij elkaar in het hart gezien en elkaar het allerbeste willen wensen. Waarschijnlijk was dat het zetje dat hen ertoe bewoog om alles met elkaar te delen en te getuigen van de vrede die in hen leefde.

PALMPASEN

By | Geen categorie | No Comments

Op zaterdag 27 maart zal in de Sint Bavokerk in Rijsbergen een viering worden gehouden voor kinderen, waarin het verhaal van Palmpasen tot Witte Donderdag wordt verteld met marionetten. De viering is om 17.00 uur en is in een livestream te volgen op www.sintbavorijsbergen.nl, aanklikken ‘kerkdienstgemist’.

Overweging van pastor Wim van Reen bij de 3e zondag van de 40 dagentijd.

By | Geen categorie | No Comments

Bij een bedevaartsoord worden rozenkransen, kruisjes, beelden en andere religieuze artikelen verkocht. Op de heilige plek zelf heersen rust en stilte. Zou het geen heiligschennis zijn, als in de Lourdesgrot, onder het beeld van Maria, marktkramen stonden? Zoiets gebeurt wel in het evangelie.

Het is Pasen in Jerusalem. Vandaag gaat Jezus naar de tempel. Veel mensen zijn op de been om te offeren. Ze komen van heinde en ver naar de heilige stad. Het is een gelovige plicht van Joden om met Pasen een dier te offeren aan God. Velen van hen zijn dagen onderweg. Nu is het druk op het tempelplein.

Net als bij een bedevaartsoord, zijn er kraampjes. Mensen kopen er offerdieren. Rijke gelovigen kopen edele beesten en armere mensen een koppel duiven. De aankoop van een edel dier was vaak geen groot financieel offer, terwijl een koppel duiven voor een arm gezin al een rib uit het lijf kon zijn.

De handelaren zijn niet op het plein voor hun gelovige plicht. Ze zijn er om winst te maken. Eenmaal per jaar kunnen ze veel omzet maken en winst boeken. Aan arme mensen worden de duifjes met woekerwinsten verkocht. De afgod van het geld regeert.

De kramen staan tot op het tempelplein. Ze staan op heilige grond. Het is alsof ze onder het Mariabeeld in de Lourdesgrot staan. De eerbied voor het heilige is verdwenen, eerbied voor de kassa is er wel. Het is heiligschennis en Jezus gaat er tegen te keer. Het huis van zijn Vader is geen markthal, waar grof geld verdiend wordt over de ruggen van de allerarmsten.

De kramen van de verkopers hadden de heilige ruimte van het tempelplein ingenomen. De heilige plaats waar de Godsontmoeting mag plaatshebben. De plek waar mensen hun kwetsbaarheid, hun vragen en zorgen mogen neerleggen bij hun God. De economie lijkt de regie genomen te hebben.

Waarom was de tempel heilig? Daar werden de 10 geboden bewaard, die we in de eerste lezing hoorden. Het waren de leefregels die vertelden hoe je met God en medemens diende om te gaan. Die 10 voorschriften had God aan Mozes gegeven als richtingwijzer voor goed samenleven in het beloofde land, waarnaar het volk onderweg was.

De eerste 3 geboden gaan over de omgang met God, de andere 7 over de omgang met mensen. Ze herinneren het joodse volk eraan dat ze ooit slaaf waren in Egypte, en dat zij elkaar daarna nooit meer tot slaaf zouden maken, nooit meer zouden uitbuiten, of voor eigen gewin zouden gebruiken.

De tien richtingwijzers sporen ons aan om hetzelfde te doen. Om een ander recht te doen, om ons niet te laten leiden door de hang naar hebzucht, vooroordeel, want dan kan een ander mens in de knel raken. We zouden ons er zelf ook mee kunnen ontsieren.

De handhavers van de tempel, vragen Jezus, van wie Hij de verkopers mag wegjagen? Van wie heeft Hij toestemming? Jezus geeft een geheimzinnig antwoord: Breek deze tempel af en in drie dagen laat Ik hem herrijzen.

Hoe kun je jouw vertrouwde kerk waar jaren aan gewerkt is, in drie dagen weer opbouwen. Jezus verwijst naar een andere tempel, de tempel van zijn lichaam. Die tempel zal worden afgebroken en God zal hem in drie dagen weer doen herrijzen. Het wonder van Pasen. We mogen opnieuw gaan leven, en nu met de 10 leefregels van menswaardig samenleven als een geschenk van God.

We krijgen vandaag de opdracht mee om over die 10 geboden te vertellen. Om de wereld te laten zien, hoe samenleven ook kan, hoe we in vrede en goedheid kunnen leven. De goden van onze soms harde en zakelijke wereld: geld, macht, status, aanzien, bezit, kunnen we met de 10 leefregels van God misschien een klein beetje doen afremmen.

De geboden scheppen iets meer ruimte voor een wereld van liefde, vrede en goedheid. Als we zo met elkaar kunnen leven, wordt het leven van elke mens een vindplaats voor God, een heilige plek, een tempel van de Geest, een zegen voor de wereld. Amen

Gebed Veertigdagentijd (naar Franciscus)

By | Geen categorie | No Comments

Heer, leer mij deze veertigdagentijd, na te gaan,

hoe ik als volgeling van Jezus,

mijn medemens kan bijstaan.

Maak mij een instrument van uw vrede,

waar haat het hard verscheurt.

Laat mij liefde brengen,

waar wordt beschuldigd.

Laat mij vergeving schenken,

waar verdeeldheid mensen van elkaar vervreemdt.

Heer, leer mij deze veertigdagentijd, te ontdekken,

hoe ik als volgeling van Jezus,

mijn medemens kan verlichten.

Laat mij eenheid stichten,

waar twijfel knaagt.

Laat me geloof brengen,

waar dwaling heerst.

Laat me waarheid uitdragen,

waar wanhoop tot vertwijfeling voert.

Heer, leer mij deze veertigdagentijd, de weg te vinden,

hoe ik als volgeling van Jezus,

mijn medemens kan opbeuren.

Laat hoop doen herleven,

waar droefenis neerslachtig maakt.

Laat me vreugde brengen,

waar duisternis het zich beneemt.

Heer, leer mij deze veertigdagentijd, rust te vinden,

om bij mezelf te onderzoeken,

hoe ik als volgeling van Jezus, zou moeten zijn.

Maak dat ik niet zozeer zoek

om getroost te worden,

als wel om te begrijpen.

Om bemind te worden

als wel om te beminnen.

Want wij ontvangen door te geven.

Wij vinden door onszelf te verliezen.

Wij krijgen vergeving door vergeving te schenken.

en wij worden tot eeuwig leven geboren door te sterven.

Heer, help ons samen met alle mensen in onze Franciscusparochie

deze veertigdagentijd, de goede weg te vinden.

Liturgiecommissie Sint Franciscusparochie

 

 

Overweging door pastor Wim van Reen:5E ZON B 2021

By | Geen categorie | No Comments

Een jaar geleden kregen we te maken met het coronavirus. We herinneren ons nog de beelden van ziekenhuizen in Italië en in Oost Brabant die overstroomd raakten met coronapatiënten. Verdrietige beelden van artsen en verpleegkundigen die ten einde raad waren. Zullen zij zich hebben afgevraagd, waarom overkomt ons dit?

We zien nog bijna dagelijks beelden van mensen op de vlucht voor oorlog en geweld, mensen die honger lijden. Zullen deze mensen zich afvragen, waarom overkomt mij dit? Waar heb ik dit aan verdiend? Waar is God als je Hem nodig hebt?

In de eerste lezing horen we over Job, de in alle opzichten rijke man, die alles verliest. Hij blijft ondanks alles geloven dat God hem draagt. Maar ook hij vraagt zich af: waar heb ik dit aan verdiend? Waarom? Ook hij ziet door alle leed en ellende soms geen uitkomst meer.

Velen zullen zich kunnen herkennen in Job. Mensen verliezen door corona hun gezondheid, hun baan, hun bedrijf, hun verbinding met anderen, hun leven. Zij en wij stellen ook vragen: wat is de zin hiervan? Waarom doet God ons dit aan? Waarom krijgen mensen ernstige ziektes, sterven mensen, zelfs op jonge leeftijd? Waarom? Heel vaak is de waaromvraag echter geen vraag, maar eerder een hartenkreet, of zelfs een vloek die zich verkleedt als vraag.

In het evangelie horen we dat de schoonmoeder van Petrus ziek is. Misschien vragen haar familieleden ook naar het waarom ervan. In die tijd geloofde men dat ziekte en ongeluk een straf van God was, voor fouten uit het verleden. Ze zullen vol zitten met vragen. Maar Jezus staat echter niet stil bij vragen die ze kunnen hebben naar het waarom. Hij gaat naar haar toe, pakt haar bij de hand en zij staat op.

Vervolgens geneest hij velen die ziek zijn en aan allerlei kwalen lijden. Niet vragen naar het waarom, maar naar mensen toe gaan en hen genezen. Dat is wat hij doet.

Jezus laat niet toe dat de boze geesten van het waarom spreken. De waaromvraag is gemaakt om te knagen en zo doet de boze geest zijn werk. Die boze waaromgeest, kan moedeloos en wanhopig maken, want een antwoord komt er niet. Het antwoord dat Jezus geeft, is een uitgestoken hand, een woord van troost, liefdevolle toenadering. Jezus weet dat de boze geesten van het waarom er zijn, maar ze moeten zwijgen. In zijn uitgestoken hand wordt God zichtbaar.

’s Nachts gaat Jezus naar een stille plek om te bidden. Hij gaat niet vragen aan God waarom mensen hun ziekte hebben gekregen of waaraan ze het verdiend hebben. Hij legt alles wat hij heeft gezien en gedaan in de handen van zijn Vader. Jezus hoeft geen antwoord van God, hij stelt Hem geen vraag. Hij legt wat hem bezighoudt neer in het vertrouwen, dat God ook Hem bij de hand neemt, zoals Hij de schoonmoeder van Petrus bij de hand nam.

Betekent dit dat we de waaromvraag naar het lijden niet langer mogen stellen? Vragen naar het waarom hoort bij mensen, bij de menselijke conditie. God heeft al onze vragen al gehoord, voordat wij er woorden aan geven. Hij weet dat de boze geest van het waarom in ons rondwaart.

Hij reikt ons de hand en gaat met ons mee, wetende dat wij Hem vragen zullen blijven stellen. God spreekt ons hierover niet op bestraffende toon toe. Hij zal alles wat wij Hem voorleggen, ook onze vragen met mildheid omgeven, Hij zal ons en alles wat van ons is zegenen, en Hij zal ons optillen.

In zijn Hand mogen we het vragen naar waarom loslaten. Door Hem zijn wij gezien en gekend. Wie zich door God voldoende opgetild voelt, kan net als Jezus iemand anders die in nood verkeert de hand toesteken en zeggen: sta op, je bent nooit alleen.

Buurten met de Bijbel

By | Geen categorie | No Comments

In de 40-dagentijd is er weer Buurten met de Bijbel. Gedurende 5 woensdagmiddagen lezen we evangelieteksten van de zondagen in de vastentijd. De bijeenkomsten vinden op woensdagmiddag plaats in de pastorie van de Heilige Trudo te Zundert, aan de Molenstraat 9. We beginnen telkens om 14.00 uur. Er is plaats voor maximaal 8 personen, zodat we op veilige afstand van elkaar kunnen buurten. Deelnemers melden zich aan, bij de teamassistente van het pastoraal team. Achter in de kerk ligt extra informatie.

Pastor Wim van Reen

Klik op onderstaande link:

buurten vastentijd

Overweging bij de 3e zondag door het jaar B door pastor Wim van Reen

By | Geen categorie | No Comments

Uitgezonden worden. Soldaten worden uitgezonden naar Irak, Afghanistan, Mali, Bosnië. Verschillende kloosters en congregaties zonden hun paters, broeders en zusters als missionarissen erop uit, naar Afrika, Azië en Latijns-Amerika. Tegenwoordig worden priesters uit die landen uitgezonden naar ons. Soms kies je ervoor om uitgezonden te worden, soms word je uitgekozen.

In de eerste lezing kiest God de profeet Jona uit en zendt hem vanuit Israël naar Ninive, een grote stad aan de rivier de Tigris. De stad zou tegenwoordig in Irak bij Mosoel liggen.

Er heerst moord en doodslag. Bewoners moeten zich bekeren. Jona is bang voor wat hem te doen staat. Hij denkt: Ja, daag. Ik ga mooi nie. Hij schuilt voor God op een schip en vaart een andere richting in. Maar wegduiken helpt niet, God ziet ieder mens tot in het hart.

God vindt dat Jona door elkaar moet worden geschud. Dus haalt de hemel een flinke storm uit de kast. Deze doet schip en bemanning beven. Jona wordt overboord gegooid en belandt in de bek van een walvis. Deze zwemt naar Ninive en spuugt Jona op het land. God zegt dat Jona nu toch echt moet gaan. Jona gaat met lood in de schoenen. Een Israëliet gaat tegen mensen in Irak zeggen dat ze slecht bezig zijn.

(bron: unsplash.com)

 

Tot Jona’s verbijstering bekeren de inwoners zich. Ze hullen zich in boetekleren en vragen God om vergiffenis. God had de stad met de grond gelijk willen maken, maar kiest voor vergeving.

Jona had er niet voor gekozen om uitgezonden te worden. De leerlingen van Jezus doen dat wel. In het evangelie roept Jezus hen. De vissers laten hun netten achter en volgen hem. We kunnen het ons bijna niet voorstellen: zomaar alles achterlaten. We kunnen ons misschien beter verplaatsen in het gemoed van Jona met zijn angst en twijfel, het wegduiken, lood in de schoenen.

Hoe kan het dat de vissers hun oude vertrouwde bestaan meteen achter zich laten? De evangelist Marcus wil ons hiertoe op het spoor zetten van geloven in Jezus Christus. Hij wil laten zien dat als Jezus je roept, je hart zo intens geraakt wordt, dat je niets anders meer wilt dan volgen, niets anders meer wilt dan uitgezonden te worden in Gods naam.

Zouden wij op deze manier leerlingen van Christus kunnen zijn? Wat zouden wij doen als Hij ons roept? Zouden we bedenktijd willen, twijfelen we? Willen we ons huidige leven toch graag behouden? Zou er een manier zijn om Hem te volgen zonder alles achter te laten?

Als we ons laten leiden door hetgeen Marcus ons wil vertellen, dan wordt ons hart zo intens geraakt, dat we Christus zullen volgen. Je hart is dan omgevormd tot een bron van liefde. Wat neem je dan mee op je tocht met Hem: vrede in je hart voor wie je onderweg tegenkom, zegen voor alle mensen, verhalen over Jezus waarmee de harten van mensen ook open kunnen gaan.

Wat de boodschap van God in de weg staat, kunnen we achter ons laten: jaloezie, eigenwaan, heerszucht, haantje de voorste willen zijn. Wanneer je hart een bron van liefde wordt, hoeft het achterlaten van wat God in de weg staat, niet moeizaam te gaan.

(bron: unsplash.com)

Vandaag gaat het om geroepen worden door God. Om onze oren en ons hart open te stellen voor Hem. We mogen met zijn boodschap op weg gaan, uitgezonden naar mensen die mensen nodig hebben. Wat God daarbij in de weg staat, mogen we achter ons laten, dat mogen we afleggen. Waar God en medemens mee gediend zijn, mogen we koesteren en uitdragen. Amen.

X