All Posts By

Karin Wagener De Laat

Speciale collecte op zaterdag 29- en zondag 30 augustus

By | Geen categorie | No Comments

Op ZATERDAG 29 en ZONDAG 29 AUGUSTUS a.s. wordt er in de kerk een speciale collecte gehouden.

Deze is bedoeld als Crowdfunding voor Teleza

Teleza is geboren in Malawi en heeft een hartafwijking. Ze is nog maar heel klein en moet een ingrijpende hartoperatie ondergaan. Nicole van Elteren, afkomstig uit de gemeente Zundert, draagt zorg voor dit kleine meisje en kan onze steun goed gebruiken. Doet u ook mee? Geef a.s. zondag uw bijdrage in de collecte en geef daarmee Teleza een nieuwe levens-kans! Dank voor uw gave!

Pastoor Hans van Geel

 

Wilt u liever doneren? Ga naar www.gofundme.com

  

Diocesane onderscheiding voor Jos Bruijns

By | Geen categorie | No Comments

Tijdens de Eucharistieviering van zondag 16 augustus heeft pastoor Hans van Geel de diocesane (bisschoppelijke)  onderscheiding uitgereikt aan Jos Bruijns, vanwege zijn jarenlange verdiensten van als vrijwilliger voor de parochiekern H. Martinus Rucphen.

 

Ruim 40 jaar heeft Jos zich op vele fronten ingezet voor de parochiekern. Professioneel, punctueel, plichtsgetrouw: dat zijn de primaire kenmerken voor al het werk van Jos. Centraal stond altijd zijn functie als financieel administrateur. Met grote zorg, betrokkenheid, zorgvuldigheid en toewijding heeft hij in al die jaren de financiën van de parochiekern geadministreerd en (mede) beheerd. Sinds de oprichting van de Interparochiële Vereniging Rucphen (medio jaren negentig) heeft hij dat ook gedaan voor de financiën van de IPV en, aansluitend, van de Sint Franciscus parochie.

 

Daarnaast heeft hij vele jaren zijn inbreng gehad in het Liturgisch Beraad en in de vieringen van de parochiekern. Jos heeft in al die jaren actief meegewerkt aan het invullen en vormgeven van vieringen. Als acoliet heeft hij geparticipeerd in Woord- en Communie vieringen en in Eucharistie vieringen. Daarnaast is Jos ook voorgegaan in Woord- en Communie vieringen en in Avondwakes in onze kerk. Sinds de opening van Woon- en Zorgcentrum Kerkakkers in Rucphen (2008) verzorgde Jos daar de maandelijkse Woord- en Communieviering.

 

In 1997 heeft Jos, voor al zijn verdiensten, de pauselijke onderscheiding ontvangen. Nu heeft  pastoor Hans van Geel, namens onze bisschop, aan Jos de diocesane onderscheiding uitgereikt. Namens de gehele parochiekern heeft Jan Struijs (voorzitter van de parochiekern commissie) een dankwoord gericht aan Jos en aan zijn echtgenote Naantje.

Overweging van Pastor Wim van Reen bij de 17e zondag door het jaar A

By | Geen categorie | No Comments

Kent u het tvprogramma first dates? Mensen die elkaar niet kennen, worden in het programma first dates aan elkaar gekoppeld voor een etentje en daarna wordt hen gevraagd of ze elkaar nog eens willen zien. Mensen op zoek naar iemand om hun leven mee te delen.  Soms zie je een vonk overslaan en lijken ze een schat in de akker te hebben gevonden. Dan kan liefde voor een keerpunt in het leven zorgen. Je leven is een stuk rijker geworden.

Regeringsleiders waren deze week samen aan het zoeken naar een schat in de Europese akker. Toen ze eraan begonnen, bleek die schat nog ver uit zicht te zijn. Uiteindelijk is het na vele nachtelijke uren zwoegen gelukt iets van gezamenlijkheid te vinden. Zal het een parel zijn voor de toekomst van Europa?

In het evangelie vertelt Jezus drie kleine parabeltjes. Over een verborgen schat, een mooie parel en een sleepnet vol vissen. Die de verborgen schat vindt, was er niet naar op zoek. Maar hij verkoopt wat hij heeft, om de grond met de schat te kopen.

De tweede, de koopman zocht wel mooie parels en toen hij de mooiste vond, verkocht ook hij alles wat hij had om die parel te kopen. Het sleepnet tenslotte zit vol goede en slechte vis. De goede wordt bewaard, de slechte terug geworpen.

Drie kleine parabeltjes over het Rijk der Hemelen. Het Rijk der Hemelen lijkt op een verborgen schat, op een parel. Om de schat te bemachtigen en de parel te bezitten, verkoop je alles wat je hebt. Dat horen we Jezus vaker zeggen. Verkoop wat je bezit en volg mij. Zou ik dat aan durven? Zoudt u dat aandurven?

Een enkeling durft die levenskeuze aan. Wie Christus volgt heeft een schat in de akker in zichzelf gevonden, die hem grote vreugde geeft en hij kan en wil niet anders, dan Jezus volgen. Het vertrouwde leven wordt ingeruild voor een intens gevoel van rijkdom. God nestelt zich in je diepste wezen en zet je in beweging op een nieuwe levensweg.

Maar als je gaat dubben en twijfelen, of je Jezus wel of niet zult volgen, kan God je nog niet in beweging zetten. Dan heb je de schat in de akker nog niet gevonden. Je bent vooral bezig met de balans op te maken, je bent de boekhouding aan het doen: wat win ik erbij en wat verlies ik? Je hoofd en je hart vechten met elkaar. Nog geen parel in zicht.

Drie kleine gelijkenissen vertellen ons vandaag over ons eigen hart waar God wil wonen en waar Hij ons de weg wijst naar Christus, naar de boodschap, naar Gods Rijk van vrede en goedheid. We zouden de drie kleine parabeltjes als een gewetensonderzoek kunnen zien. Wat is dat Rijk van God mij waard. Ben ik bereid iets van mijzelf op te geven om liefde, vrede en goedheid te vinden?

Wie Christus als die schat of die parel in zichzelf ontdekt, kan van vreugde eigenlijk niet anders meer dan zijn leven een wending geven. Zo iemand wordt door God in beweging gezet op een nieuwe levensweg om liefde te doen, vrede te bewerken en goedheid te verspreiden.

En dan is er nog het sleepnet, de derde kleine parabel. Het sleepnet met slechte vis staat voor alles wat het Rijk der Hemelen in de weg staat: hebzucht, macht, ikke ikke en de rest kan stikke. Goede vis staat voor de bereidheid om de weg van God te willen gaan en kerk en wereld op te bouwen. Die bereidheid, die levensinstelling is als een schat in de akker.

Om te weten wanneer de vis goed of slecht is, hebben we de geest van wijsheid nodig waar koning Salomo in de eerste lezing om vraagt. Hij vraagt om het inzicht om goed van kwaad te kunnen onderscheiden.  Van God ontvangt Salomo een opmerkzame geest, waarmee de schat in de akker gevonden kan worden. Amen

Overweging bij de 15e zondag door het jaar A. Evangelie Mattheus 13, 1-23

By | Geen categorie | No Comments

Regelmatig zien grootouders dat hun kleinkinderen niet meer gedoopt worden. Ze hebben hun kinderen toch gelovig opgevoed. Ze vragen zich af: hebben we het goed gedaan?  Ik vertrouw erop dat ze het beste van zichzelf en van hun eigen geloof hebben doorgegeven. Ze hebben hun eigen gelovige zaaigoed in hun kinderen geplant. Hun kinderen maken soms andere keuzes.

Iemand vertelde enkele dagen geleden in een geloofsgesprek hoe haar kleinkinderen in een processiepark door hun papa verteld kregen over Maria en over Jezus, en hoe de beelden door de kinderen met verwondering werden bekeken. De kinderen vonden het maar wat zielig dat Maria en Jezus dood waren. De papa van de kleintjes oogstte van het zaaigoed dat zijn moeder hem had meegegeven. De oma was trots en blij. Het vraagt geduld en vertrouwen voor je de oogst van het zaaien ziet.

Soms hoor je kerkmensen zeggen: “waarom steken we toch zoveel energie in de eerste communie van kinderen als ze nooit meer naar de kerk komen.” De eerste communie lijkt tegelijk de laatste te zijn. Durf je dan als kerkgemeenschap te vertrouwen op het zaaigoed dat je hebt meegegeven? Durf je erop te vertrouwen dat God de oogst later in het leven zal binnenhalen?

Als je teleurgesteld bent in communicanten en hun ouders, leef je vanuit hoop en vertrouwen? Of heb je de gelovige handdoek in de ring gegooid? Kun je nog met vreugde aan ouders en kinderen vertellen over Jezus en God? Is de rappe oogst die wij zelf graag willen zien, dezelfde oogst die God voor ogen heeft? We mogen niet vergeten dat de oogst niet kan worden afgedwongen.

Ik geloof van harte, dat God met ouders en kinderen op weg gaat, die de kerk niet bezoeken, en ik geloof dat het niet aan mij is om te oordelen over de keuze die zij maken.

Natuurlijk is het fijn om met grootouders, ouders en kinderen samen te kunnen vieren. Dat zouden we graag in familiecatechese willen gaan doen. Maar zolang dat nog niet gebeurt, kunnen we over onze vreugde over de boodschap vertellen, kunnen wij laten zien waar wij van leven en hoe wij leven. En verder leggen we het in de hand God.

 

 

Jezus vertelt vandaag over zaaien en oogsten. Hij haalt beelden uit het boerenland erbij. Soms, zegt Jezus, valt zaaigoed op rotsgrond en is er geen oogst. Soms valt het tussen distels en onkruid en is de oogst gering. Maar als het in goede aarde valt, zal er veel geoogst worden.

Zaaien en oogsten hebben voor Jezus te maken met vertrouwen in de wereld van God, in de kracht van de liefde. Het is niet voor niets dat hij Gods Rijk vergelijkt met een mosterdzaadje. Het Rijk begint heel klein, en groeit uit tot iets groots.

Zaaien vraagt om vertrouwen. Vertrouwen in groeikracht, en dat het tijd kost voordat je kunt oogsten. Wie in kerkenwerk tot zaaien overgaat, is niet persé dezelfde die de oogst binnenhaalt. Zaaien in kerkenwerk vraagt geduld, geloof en vertrouwen. En wanneer je het wachten niet uithoudt, dien we ervoor te waken, dat we anderen de oogst voorhouden die wijzelf belangrijk vinden.

Zullen kinderen van nu later geregeld naar de kerk gaan, hun eigen kinderen laten dopen? We weten het niet. Zijzelf weten het waarschijnlijk ook nog niet. Zullen zij mensen worden die leven met de boodschap van Jezus? Wie zal het zeggen? Zaaien vraagt om vertrouwen.

Hoe zit het met ons eigen geloof? Bevindt het zich in vruchtbare grond, wordt het omringd door distels en onkruid, ligt het op rotsgrond? Durven we vertrouwen op God, die de oogst ook voor ons gaat binnenhalen?

Uiteindelijk is Jezus als graankorrel in de aarde gezaaid. Een graankorrel moet sterven, wil hij nieuw leven voortbrengen. Deze ene graankorrel heeft de levens van miljoenen mensen door de eeuwen aangeraakt. Wie had ten tijde van Christus ooit van zo’n grote oogst durven dromen?

Pastor Wim van Reen

Pinksterestafette in de Sint Franciscusparochie regio Rucphen en de parochies van de regio Zundert op dinsdag 7 en donderdag 9 juli 2020

By | Geen categorie | No Comments

pinksterestafette in rucphen en zundert (foto’s)

Op dinsdag 7 juli mocht de Franciscusparochie van de regio Rucphen het Pinkstervuur ontvangen van de Bernardusparochie uit Oudenbosch. Vertegenwoordigers van Oudenbosch lazen in de afsluitende gebedsviering van de Pinksterestafette in de Sint Franciscusparochie hun geloofsbrief voor.

Het Pinkstervuur zou zijn weg vervolgen binnen het werkgebied van het pastorale team van de regio Rucphen en regio Zundert. De halteplaats die werd aangedaan op donderdag 9 juli was Klein-Zundert.

Enkele tieners uit de Franciscusparochie hebben samen met hun vader de geloofsbrief van de parochie op de fiets naar de gemeentegrens met Zundert gebracht, alwaar enkele andere kinderen met hun grootouders de brief meenamen naar de regio Zundert.

We hadden in de regio’s van ons werkgebied Rucphen en Zundert, ervoor gekozen om een diaconale, een catechetische en een liturgische activiteit op te zetten. De diaconale betrof een werkbezoek aan het vogelrevalidatiecentrum in de regio Zundert. De catechetische werd het geloofsgesprek dat in beide regio’s gevoerd werd. De liturgische was een afsluitende gebedsviering in de stijl van Taizé, die eveneens in beide regio’s de mooie dagen zouden besluiten.

Op donderdag 9 juli brachten enkele parochianen samen met pastoor Hans van Geel een bezoek aan de vogelopvang in Klein-Zundert. Aangezien Franciscus de patroonheilige is van een van onze parochies, werd de aandacht voor de schepping in het revalideren van gewonde dieren, in het zonnetje gezet.

In Sint Willebrord werd op dinsdag 7 juli ’s middags het geloofsgesprek gehouden in de aula van het mortuarium van de Sint Franciscusparochie. Het gesprek was opgezet in de sfeer van Buurten met de Bijbel, en deze keer met elementen van bibliodrama. De Bijbeltekst die gebruikt werd was de uitzending van de 72 uit het evangelie van Lukas. Een vraag die mee resoneerde met de geloofsverkenning was, voelen ook wij ons uitgezonden als leerlingen van Christus.

In het parochiecentrum van Klein-Zundert, onderdeel van de regio Zundert, werd het tweede geloofsgesprek gehouden op donderdag 9 juli. Op de foto’s enkele van de 8 deelnemers. Ook in dit geloofsgesprek was de uitzending van de 72 de Bijbeltekst waar omheen het gesprek cirkelde.

Deelnemers aan de geloofsgesprekken gaven terug, hoe goed het hen gedaan had om over hun geloof te spreken. Zij spraken hun verlangen uit naar meer van zulke geloofsmomenten.

Op dinsdag 7 en donderdag 9 juli werden beide dagen afgesloten met een gebedsviering in de stijl van Taizé. In de Sint Willibrorduskerk van Sint Willebrord en de Sint Willibrorduskerk van Klein-Zundert werden het mooie vieringen met veel stilte, met een enkel gebed, een korte Bijbellezing en liederen van de oecumenische broedergemeenschap van Taizé.

Uit de voorbede tijdens de gebedsviering:

Wij bidden U Heer, kom en maak van ons leven een tempel van de heilige Geest.

Wij bidden U Heer, schenk aan ieder van ons de vruchten van de Geest:

liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid en trouw.

Wij bidden U Heer, laat de heilige Geest spreken door de mond van uw dienaars en dienaressen die uw woord verkondigen.

We hebben in deze Pinksterestafette mogen ervaren, hoe heilzaam het is om met elkaar te spreken over ons geloof, om samen te vieren en met elkaar op een gezellige wijze aandacht te hebben voor diaconie. We komen daar vaak niet aan toe. We blijken met zijn allen veel tijd te steken in onderhoudswerk in de parochies, waardoor ons hart en hoofd vol kunnen raken met regeldingen. De uitnodiging om deel te nemen aan de Pinksterestafette, heeft ons weer op het spoor gezet van het wezenlijke van ons pastoraat: het geloof gaat voorop.

Zondag 12 juli werden het Pinkstervuur en de gezamenlijke geloofsbrief van de regio’s Rucphen en Zundert door pastoraal werker en teamleider Wim van Reen tijdens de eucharistieviering in de Sint Jozefkerk te Roosendaal overgedragen aan pastoor Ronald van Bronswijk van de Norbertusparochie. We wensen de Roosendaalse parochianen een zegenrijke ontmoeting met de Geest van Pinksteren.

Pastoor Hans van Geel

Teamleider Wim van Reen

Geloofsbrief van de Franciscusparochie en de parochies van de regio Zundert.

By | Geen categorie | No Comments

Op dinsdag 7 juli mocht de Sint Franciscusparochie in de gemeente Rucphen het Pinkstervuur en de geloofsbrief ontvangen uit de handen van gelovigen uit de Heilige Bernardusparochie. Wij danken de mensen uit de Bernardusparochie voor het brandend houden van het pinkstervuur en voor hun mooie woorden in hun geloofsbrief. Het Pinkstervuur verplaatste zich op donderdag 9 juli naar de parochies van de regio Zundert.

Aangezien voor beide regio’s er één pastoraal team aanspreekbaar is, beperken we ons tot één gezamenlijke geloofsbrief. Het Pinkstervuur en de geloofsbrief van onze beide regio’s werden vervolgens overgedragen aan de gelovigen van de Norbertusparochie te Roosendaal. Wij hopen dat het ook ons gegeven is het pinkstervuur brandend te houden en te beschermen, zodat de mensen in de Norbertusparochie zich er ook aan mogen warmen.

Met het pinkstervuur in ons midden hebben wij enkele activiteiten ontwikkeld die een diaconale, een catechetische en een liturgische invalshoek kenden. In de ochtend werd een diaconaal bezoek gebracht aan de vogelopvang in Zundert. Zorg voor de schepping is een opdracht voor elke mens. Vrijwilligers zorgen voor beschadigde vogels om ze weer in vrijheid terug te plaatsen. In Sint Franciscus, de patroonheilige van een van onze parochies, vinden de vogels een bondgenoot. In de middag werd op twee plaatsen het geloofsgesprek gehouden aan de hand van het Bijbelverhaal van de uitzending van de 72 leerlingen. Tegen de avond werden beide dagen afgesloten met een gebedsviering in de stijl van Taizé.

Scharniermoment van hoop

We voelen dat we bij een scharniermoment van parochie- en geloofsontwikkeling terecht zijn gekomen. We staan aan het begin van een transitie, waarvan we hopen en vertrouwen, dat we ons erdoor iets minder ongerust zullen maken over financiën, gebouwen, aantallen vrijwilligers en beroepskrachten. Dat we meer mogen leven vanuit de hoop die in ons werd gelegd. En dat het Pinkstervuur ons hieraan mag herinneren.

Het houden van geloofsgesprekken is een mooie stap op weg naar verdieping van ons geloof, naar versterken van het vertrouwen, dat God zijn kerk zal renoveren en dat niet alles van ons zal hoeven afhangen.

Door samen stil te zijn en te bidden, te luisteren naar mooie liederen uit Taizé, worden wij door God aangeraakt met eerbied en schoonheid voor de stille ruimte in onze eigen ziel. In die stille heilige ruimte woont de Heilige Geest, die ons de weg wijst naar de toekomst van geloven en kerkzijn.

We weten dat de krachten in onze geloofsgemeenschappen geringer geworden zijn, en dat we niet alles meer in huis hebben om grote stappen te kunnen zetten. We vertrouwen erop dat God ons zal leiden, en dat wij als kinderen Gods door Hem met het doopsel zijn toegerust om de beste leerlingen van Christus te worden, die we maar kunnen zijn.

Met alles wat we van God ontvangen hebben aan talenten en tekorten, zullen we onze stappen blijven zetten op de weg naar Gods Rijk. Wij vertrouwen erop dat ons gelovig zaaigoed mag ontkiemen en de groeikracht bezit die God zelf in ons heeft gelegd. We hopen zelf ooit een stukje van de oogst te mogen aanschouwen.

Op de weg naar Gods Rijk zullen we vallen en opstaan, struikelen en doorgaan. We geloven dat God ons op zijn weg zet met de droom voor zijn kerk:

Daarom dromen we van een kerk

waar je als kind van God gastvrij ontvangen wordt.

waar je als nieuwe parochiaan geholpen wordt, om te groeien in je geloof.

waar het zondags een feest is om deel te nemen, waarvoor je vrienden en buren uitnodigt om mee te doen.

waar volop meegezongen wordt met mooie muziek.

waar sterken en zwakken zich bij elkaar thuis voelen, elkaar steunen en volledig mens mogen zijn.

waar je in de preek God mag ontmoeten en voedsel krijgt voor de nieuwe week.

waar we naar elkaar omzien en kunnen groeien in geloof.

waar vrijwilligers hun talenten ontplooien, hun persoon voorop staat, zij elkaar helpen hun Godgegeven krachten te ontdekken.

Wij kunnen deze droom werkelijkheid laten worden, als wij leerlingen van Christus willen zijn. Wanneer wij als ranken worden aan de wijnstok die Christus is. We worden leerlingen, door ons te voeden met het Woord van God en door het voorbeeld van Christus te volgen.

Wij vormen de stenen, waarmee God zijn kerk zal bouwen.

We hopen en geloven, dat het vertrouwen dat God in onze harten legt, onze redding zal zijn.

We wensen de gelovigen van de Norbertusparochie toe, dat ook zij mogen blijven dromen van een kerk waar het goed toeven is.

Vrede en alle goeds

Pastoraal team regio Rucphen en Zundert

WEER VIEREN IN ONZE KERKEN

By | Geen categorie | No Comments

Het pastoraal team van de regio Rucphen en Zundert heeft besloten dat er weer gevierd kan worden in al onze kerken.

Tot 1 juli zal er elke zondag om 11.00 uur een viering zijn in de Sint Bavokerk te Rijsbergen, die via een livestream te volgen is.
Bij deze vieringen is het aantal bezoekers beperk tot 30. Er wordt een klein aantal bezoekers door de pastoor persoonlijk uitgenodigd. Resterende plaatsen kunnen via de site www.sintbavorijsbergen.nl gereserveerd worden.

Vanaf 1 juli is het maximaal aantal bezoekers per viering 100. Reserveren is verplicht en dat kan op deze site.

Reserveren kan van maandag t/m vrijdag voor de aankomende viering via de menukeuze ‘Vieringen deze week‘.

Een protocol wordt ingesteld waarmee alles tijdens de diensten in goede banen geleid kan worden, opdat veiligheid en gezondheid zoveel mogelijk gewaarborgd worden.

 

We zijn verheugd om opnieuw te mogen vieren en we zien ernaar uit u weer te mogen ontmoeten.

 

Parochiebesturen en pastoraal team

Zie hem ´shinen`!

By | Geen categorie | No Comments

Na een korte tijd te zijn weggeweest voor een ‘make-over’ is hij eindelijk terug op zijn plaats! Zie hem shinen! Onze haan is vandaag weer bovenop de torenspitsvan de H. Willibrorduskerk geplaatst. Ook de uurwerken zijn weer gereviseerd aangebracht. U heeft al kunnen zien dat er aardig wat lagen steiger zijn verdwenen. Wat daar onderuit komt is mooi vakwerk! De torenwachters en dakkapellen op de grote toren zijn weer prachtig; het dak van de spits is vernieuwd en ziet er gelikt uit! De letters aan alle vier de zijde OLV zijn weer opgefrist en van verre te lezen. We zijn bijna klaar!! Echter het werk aan het dak van de toren was onverwacht. We kunnen u financiële steun dus nog steeds erg goed gebruiken!

Laat het mes aan twee kanten snijden: steek een kaarsje aan bij de grot. Zo helpt u uw geliefde(n) én ons….       

 

 

Protocol voor de toediening van het sacrament van het Doopsel

By | Geen categorie | No Comments

Op basis van de protocollen die door de bisschoppen zijn uitgevaardigd hebben wij als pastoraal team een protocol gemaakt voor de toediening van het heilig doopsel in onze regio’s.

Uitgangspunt van de bisschoppen is dat de doop van baby’s en volwassenen in goede gezondheid zoveel mogelijk wordt uitgesteld totdat deze veilig kan plaatsvinden. Bij levensgevaar kan altijd de nooddoop worden toegediend.

Maar, zo stellen de bisschoppen, ‘omdat het doopsel een heilsnoodzakelijk sacrament is en er momenteel geen zicht is op wanneer het gevaar van besmetting voorbij is, kan toch besloten worden tot het dopen, omdat men het kind niet voor lange tijd de genade van het doopsel wil onthouden. Als dat besluit door de ouders in geweten en met instemming van de bedienaar genomen is, dan moet het doopsel zo veilig mogelijk worden toegediend, dat wil zeggen met inachtneming van alle veiligheidsmaatregelen’.

Als pastoraal team hebben wij daarom besloten dat er gedoopt kan worden mits aan onderstaande voorwaarden wordt voldaan:

De ouders stemmen in met de doop, kennende de risico’s op besmetting die er ondanks alle veiligheidsmaatregelen toch kunnen zijn.

  1. Het aantal aanwezigen wordt beperkt tot de ouders, peetouders, andere kinderen van het gezin, grootouders van de dopeling.
  2. De doopheer zal anderhalve meter afstand in acht nemen en contact met de dopeling tot het minimum beperken.
  3. Er zal gebruik gemaakt worden van vers water, dat meteen na de doop aan de aarde wordt teruggegeven.
  4. De aanmelding voor de doop vindt op de gebruikelijk wijze plaats: minimaal zes weken voor de doop aanmelden via het inschrijfformulier. De datum kan al vastgelegd worden, maar het tijdstip en de doopheer zullen doorgegeven worden wanneer deze in het pastoraal team vastgesteld zijn.
  5. De doopvoorbereiding geschiedt niet zoals gebruikelijk in groepsverband. De doopheer zal de doopouders individueel thuis bezoeken en de nodige inhoudelijke en praktische zaken met hen doornemen.

Wij hopen onder deze voorwaarden u in deze moeilijke tijd toch van dienst te kunnen zijn om, wanneer u hiertoe besluit, de doop te kunnen laten doorgaan.

Met vriendelijke groet,

Pastoor Hans van Geel

X